การถวายทานที่ได้อานิสงฆ์มาก

สังฆทานดีกว่า !

“ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ! ทานประจำสกุลวงศ์ ข้าพระองค์

ยังให้อยู่ แต่ว่าทานนั้นข้าพระองค์ให้เฉพาะหมู่ภิกษุผู้เป็นอรหันต์

หรือผู้ปฏิบัติอรหัตตมรรค ที่อยู่ป่า ที่ถือบิณฑบาต ที่ถือผ้าสุกุล

เป็นวัตร ”

คหบดี ! ข้อที่จะรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นพระ

อรหันต์หรือปฏิบัติอรหัตตมรรคนั้น เป็นสิ่งที่รู้ได้ยาก

สำหรับท่านผู้เป็นคฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม ผู้ยังมีการนอน

เบียดบุตร บริโภคใช้สอยกระแจะจันทน์และผ้าจาก

เมืองกาสี ทัดทรงมาลาและเครื่องกลิ่นและเครื่องผัดทา

ยินดีอยู่ด้วยทองและเงิน.

เหตุเจริญและเหตุเสื่อมแห่งทรัพย์ ๔ ประการ

เหตุเจริญและเหตุเสื่อมแห่งทรัพย์ ๔ ประการ

             พ๎ยัคฆปัชชะ ! ปากทางแห่งความเสื่อม ๔ ประการ ของโภคะที่เกิดขึ้นพร้อมแล้วอย่างนี้ มีอยู่ คือ ความเป็น..
- นักเลงหญิง 
- นักเลงสุรา 
- นักเลงการพนัน
- มีมิตรสหาย เพื่อนฝูงเลวทราม.
            พ๎ยัคฆปัชชะ ! เปรียบเหมือนทางน้ำเข้า ๔ ทาง ทางน้ำออก ๔ ทาง ของบึงใหญ่มีอยู่, บุรุษปิดทางน้ำเข้าเหล่านั้นเสีย และเปิดทางน้ำออกเหล่านั้นด้วย ทั้งฝนก็ไม่ตกลงมาตามที่ควร.
           พ๎ยัคฆปัชชะ ! เมื่อเป็นอย่างนั้น ความเหือดแห้ง เท่านั้นที่หวังได้สำหรับบึงใหญ่นั้น ความเต็มเปี่ยมไม่มีทาง ที่จะหวังได้ นี้ฉันใด;
           พ๎ยัคฆปัชชะ ! ผลที่จะเกิดขึ้นก็ฉันนั้นสำหรับ โภคะ ที่เกิดขึ้นพร้อมแล้วอย่างนี้ ที่มีปากทางแห่งความเสื่อม ๔ ประการ คือ ความเป็นนักเลงหญิง เป็นนักเลงสุรา เป็นนักเลงการพนัน และมีมิตรสหายเพื่อนฝูงเลวทราม.

"ติรัจฉานกถาสูตร"ว่าด้วยการพูดติรัจฉานกถา

[๑๖๖๓]
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงอย่าพูดดิรัจฉานกถา ซึ่งมีหลายอย่าง คือ พูดเรื่องพระราชา เรื่องโจร เรื่องมหาอำมาตย์ เรื่องกองทัพ เรื่องรบ เรื่องข้าว เรื่องนํ้า เรื่องผ้า เรื่องที่นอน เรื่องดอกไม้ เรื่องของหอม เรื่องญาติ เรื่องยาน  เรื่องบ้าน เรื่องนิคม เรื่องนคร เรื่องชนบท เรื่องสตรี เรื่องบุรุษ เรื่องคนกล้าหาญ เรื่องตรอก เรื่องท่านํ้า เรื่องคนที่ล่วงลับไปแล้ว เรื่องเบ็ดเตล็ด เรื่องโลก เรื่องทะเล เรื่องความเจริญและความเสื่อม ด้วยประการนั้นๆ ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?

เพราะถ้อยคำนี้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ไม่เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น ย่อมไม่เป็นไปเพื่อความหน่าย... นิพพาน ก็เมื่อเธอทั้งหลายจะพูด พึงพูดว่า
นี้ทุกข์ ฯลฯ   นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา
ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?
เพราะถ้อยคำนี้ประกอบด้วยประโยชน์ เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น
ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่าย... นิพพาน 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้นแหละ เธอทั้งหลาย พึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็น จริงว่านี้ทุกข์ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.

การให้ทานตามกาล (ผลบุญของผู้ให้ และ ผู้อนุโมทนา)

ดูกรภิกษุทั้งหลาย กาลทาน ๕ ประการนี้ ๕ ประการเป็นไฉน คือ
ทายก"(ผู้ให้ทาน) ย่อมให้ทานแก่ผู้มาสู่ถิ่นของตน ๑
ทายกย่อมให้ทานแก่ผู้เตรียมจะไป ๑
ทายกย่อมให้ทานในสมัยข้าวแพง ๑
ทายกย่อมให้ข้าวใหม่แก่ผู้มีศีล ๑
ทายกย่อมให้ผลไม้ใหม่แก่ผู้มีศีล ๑

ดูกรภิกษุทั้งหลาย กาลทาน๕ ประการนี้แล ฯ
ผู้มีปัญญา รู้ความประสงค์ ปราศจากความตระหนี่
"ย่อมให้ทานในกาลที่ควรให้"
เพราะผู้ให้ทานตามกาลในพระอริยเจ้าทั้งหลาย ผู้ปฏิบัติซื่อตรง  ผู้มีใจคงที่
เป็นผู้มีใจผ่องใสทักขิณาทานจึงจะมีผลไพบูลย์

ชนเหล่าใดย่อมอนุโมทนาหรือช่วยเหลือในทักขิณาทาน นั้น 
ทักขิณาทานนั้นย่อมไม่มี ผลบกพร่อง เพราะการอนุโมทนาหรือการช่วยเหลือนั้น
แม้พวกที่อนุโมทนา หรือช่วยเหลือ ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งบุญเพราะฉะนั้น
ผู้มีจิตไม่ท้อถอยจึงควรให้ทานในเขตที่มีผลมาก 
บุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ในปรโลก ฯ

กาลทานสูตร พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต หัวข้อ 36

งานกฐิน แบบพุทธกาล วัดนาป่าพง ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

พิธีการถวายผ้ากฐินในครั้งพุทธกาล

๑. พระพุทธเจ้าตรัสให้เวลาตั้งแต่ออกพรรษาไปแล้ว ๑ เดือน เป็นช่วงเวลาของการถวายจีวรและทำจีวร

๒. ในเขตสีมาใดมีภิกษุอยู่จำพรรษาจำนวนตั้งแต่ ๔ รูปขึ้นไป ทรงอนุญาตการทำสังฆกรรม ประเภทกฐินได้ถ้ามีฆราวาสมาแสดงเจตนาถวายผ้าจีวร โดยภิกษุมิได้พูดเลียบเคียงเพื่อให้ได้ผ้านั้นมา ซึ่งมิได้ระบุจำกัดจำนวนผู้แสดงเจตนาถวาย แต่ระบุจำนวนภิกษุผู้รับผ้านั้นได้เพียง ๑ รูป
(จากการยินยอมของคณะสงฆ์ในเขตสีมานั้น) ซึ่งต้องมีคุณสมบัติ คือ เป็นผู้มีจีวรเก่าคร่ำคร่า เป็นต้น

๓. ในวันที่ภิกษุได้รับการถวายผ้าจากฆราวาส (ตามเหตุผลและช่วงเวลาดังกล่าว) แล้ว ให้คณะสงฆ์ในอาวาสนั้น ช่วยกันตัดเย็บย้อมผ้าให้แก่ภิกษุรูปนั้น (ผู้มีคุณสมบัติพร้อมตามธรรมวินัย) ให้สำเร็จภายในวันวันนั้นก่อนอรุณของวันใหม่ขึ้น

๔. เมื่อตัดเย็บย้อมเสร็จ ก็ให้คณะสงฆ์ส่งมอบผ้าผืนดังกล่าวแก่ภิกษุรูปนั้น และภิกษุรูปนั้นก็ทำการอธิษฐานใช้ผ้ากฐินนั้นนุ่งห่มแทนผ้าผืนเก่า เรียกว่า กรานกฐิน

ในขั้นตอนดังกล่าว มีพระวินัยที่ระบุถึง พอจะกล่าวอ้างถึง ซึ่งสามารถตรวจสอบได้ ดังนี้

ก. พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติภาค
ข. พระวินัยปิฎก เล่ม ๕ มหาวรรคภาค ๒

***************************************************************

กำหนดการงานกฐินวัดนาป่าพง

คู่บุพเพสันนิวาส

คู่บุพเพสันนิวาส

ภิกษุ ท. ! ถ้าภรรยาและสามีทั้งสองพึงหวัง
พบกันและกันทั้งในปัจจุบัน และในสัมปรายภพ (ในภายหน้า) ทั้งสองเทียว พึงเป็นผู้มี ศรัทธาเสมอกัน  มีศีลเสมอกัน  มีจาคะเสมอกัน  มีปัญญาเสมอกัน ภรรยาและสามีทั้งสองนั้น ย่อมได้
พบกันและกันทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ (ในภายหน้า).

ภรรยาและสามีทั้งสอง เป็นผู้มีศรัทธา รู้ความประสงค์ของผู้ขอ
มีความสำรวม เป็นอยู่โดยธรรม  เจรจาคำที่น่ารักแก่กันและกัน
ย่อมมีความเจริญรุ่งเรืองมาก    มีความผาสุกทั้งสองฝ่าย
มีศีลเสมอกัน รักใคร่กันมาก  ไม่มีใจร้ายต่อกัน ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว 
ทั้งสอง เป็นผู้มีศีลและวัตรเสมอกัน ย่อมเป็นผู้เสวยกามารมณ์
เพลิดเพลินบันเทิงใจอยู่ในเทวโลก.

จตุกฺก. อํ. ๒๑/๘๑/๕๖.

ความฝันครั้งสำคัญ ก่อนตรัสรู้

ความฝันครั้งสำคัญ ก่อนตรัสรู้

ภิกษุ ท. ! ความฝันครั้งสำคัญ (มหาสุบิน) ๕ อย่างไดป้ รากฏแก่ตถาคต
ผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าครั้งเมื่อก่อนแต่การตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็น
โพธิสัตว์อยู่. ๕ อย่าง คืออะไรบ้างเล่า ? คือ :-


มหาปฐพีนี้เป็นที่นอนอันใหญ่ของตถาคต จอมเขาหิมวันต์เป็นหมอน
มือข้างซ้ายพาดลงที่สมุทรด้านตะวันออก มือข้างขวาพาดลงที่สมุทรด้านตะวันตก
เท้าทั้งสองหย่อนลงที่สมุทรด้านทักษิณ. ภิกษุ ท. ! นี้เป็นมหาสุบินข้อที่ ๑
ได้มีแล้วแก่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งเมื่อก่อนแต่การตรัสรู้
ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่.

ข้ออื่นอีก : หญ้าคา ๒ งอกขึ้นจากสะดือ ขึ้นไปสูงจดฟ้า. ภิกษุ ท. !
นี้เป็นมหาสุบินข้อที่ ๒ ได้มีแล้วแก่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งเมื่อ
ก่อนแต่การตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่.

ข้ออื่นอีก : หนอนทั้งหลาย มีสีขาวหัวดำ คลานขึ้นมาตามเท้าจนถึงเข่า.
ภิกษุ ท. ! นี้ เป็นมหาสุบินข้อที่ ๓ ได้มีแล้วแก่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
เมื่อครั้งก่อนแต่การตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่.

 

ข้ออื่นอีก : นกทั้งหลาย สี่จำพวก มีสีต่าง ๆ กัน มาแล้วจากทิศทั้งสี่

หมอบลงที่ใกล้เท้าแล้ว กลายเป็นสีขาวหมด. ภิกษุ ท. ! นี้เป็นมหาสุบินข้อที่ ๔
ได้มีแล้วแก่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งก่อนแต่การตรัสรู้ ยังไม่ได้
ตรัสรู้ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่.

ข้ออื่นอีก : ตถาคตได้ เดินไปบนอุจจาระกองใหญ่ เหมือนภูเขา อุจจาระ
มิได้เปื้อนเลย. ภิกษุ ท. ! นี้เป็นมหาสุบินข้อที่ ๕ ได้มีแล้วแก่ตถาคตผู้อรหันต-
สัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งก่อนแต่การตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่.